سرعت بیش از حد دیگران و خود را به خطر می اندازد

سرعت بیش از حد، عملکرد مورد نظر خودرو را در شرایط کاری خاص مختل می کند، بار کاری و فشار وارد بر خودرو را افزایش می دهد و سایش و آسیب به قطعات را تشدید می کند. به ویژه به چرخ‌ها آسیب می‌رساند، باعث افزایش سایش در اثر پریدن و لغزش، افزایش دمای اصطکاک، و مستعد پیری و تغییر شکل لاستیک‌ها می‌شود که منجر به حوادث انفجار لاستیک می‌شود.

دوره‌های طولانی سرعت بیش از حد می‌تواند پاسخ راننده به محرک‌های ضعیف را تغییر دهد و باعث شود که او به محرک‌هایی واکنش نشان دهد که نباید پاسخی را برانگیزد، در حالی که پاسخ آن‌ها به محرک‌هایی که باید به سرعت به آنها پاسخ داده شود را به تأخیر می‌اندازد.

هنگامی که رانندگان به موقعیتی فکر می کنند، نه تنها بر اطلاعات ادراکی بلکه برای تجزیه و تحلیل و قضاوت به تجربه نیز تکیه می کنند. در حین رانندگی با سرعت بالا، اگر موقعیت غیرمنتظره‌ای پیش بیاید، حتی اگر راننده به سرعت واکنش نشان دهد، همچنان به زمان نیاز دارد تا بهترین اقدام را در نظر بگیرد. برخی از تصادفات در کسری از ثانیه هنگام تصمیم‌گیری رخ می‌دهند.

در هنگام سرعت بیش از حد، رانندگان باید توجه خود را بر وضعیت پویای پیش رو متمرکز کنند و دائماً سبقت بگیرند و با وسایل نقلیه دیگر روبرو شوند. هر بار که آنها سبقت می گیرند یا با وسیله نقلیه دیگری روبرو می شوند، باید توجه خود را از محیط خارجی به کنترل های داخلی (ترمز، کلاچ، فرمان، شتاب گیری) معطوف کنند و صفحه ابزار را بررسی کنند. در این ثانیه های کوتاه، جابه جایی های متعدد توجه می تواند منجر به خستگی و افزایش خطر تصادف شود.

با کاهش فاصله های بعدی و هجوم مداوم محرک های خارجی، رانندگان تخلیه انرژی ذهنی و فیزیکی قابل توجهی را تجربه می کنند. این می تواند منجر به خستگی شود و با گذشت زمان، خواب آلودگی ممکن است ایجاد شود که به طور قابل توجهی خطر تصادف را افزایش می دهد.

هنگام رانندگی با سرعت بالا، رانندگان نه تنها در قضاوت دقیق سرعت وسیله نقلیه خود مشکل دارند، بلکه تمایل دارند سرعت عابران پیاده، دوچرخه سواران و سایر وسایل نقلیه را دست کم بگیرند. هنگام سبقت گرفتن از وسیله نقلیه دیگری، آنها ممکن است سرعت و مسافت وسایل نقلیه روبرو را دست کم بگیرند و همچنین فاصله لازم برای سبقت ایمن از وسیله نقلیه قبلی را دست کم بگیرند. این اغلب منجر به واکنش های تاخیری می شود و احتمال برخورد یا حوادث خراشیدن را افزایش می دهد.

با افزایش سرعت خودرو، نقطه کانونی بیشتر به جلو منتقل می شود. هنگام حرکت با سرعت بالای 50 کیلومتر در ساعت، نقطه کانونی اغلب بین 305 تا 601 متر جلوتر است. با توجه به این فوکوس رو به جلو، میدان دید راننده باریک تر می شود، وضوح کاهش می یابد، و شناسایی اشیاء کوچک و به آرامی در حال تغییر چالش برانگیز می شود. زمانی که این اشیاء در نزدیکی مشاهده شوند، ممکن است برای راننده خیلی دیر شده باشد که واکنش مناسبی نشان دهد.

اطمینان از رانندگی ایمن به ادراک انسان بستگی دارد، اما اگر زمان در دسترس برای درک بسیار کوتاه باشد، انسان نمی تواند به طور موثر درک کند.

اگر سرعت بیش از حد سریع باشد، به دست آوردن اطلاعات کافی جاده دشوار خواهد شد. در حالی که ممکن است زمانی که ادراک با واقعیت مطابقت دارد، برای رانندگی ایمن به تجربه تکیه کرد، اما در هنگام رانندگی در جاده‌های ناآشنا به احتمال زیاد منجر به تصادف می‌شود.

سرعت بیش از حد ممکن است فقط کمی زمان سفر را کوتاه کند، اما به طور قابل توجهی خطر را افزایش می دهد. ارزش آن را ندارد که برای اندکی صرفه جویی در زمان، جان خود را به خطر بیندازید.